Bernina adventsproject 2012

Op het Bernina blog werd een tijdje geleden een nieuw adventsproject aangekondigd, en ik meldde me aan. Een paar dagen later al viel er een grote envelop in de brievenbus, met daarin een prachtige grote lap stof, ik mocht meedoen!

Mijn eerste gedachte was om een "rok" voor de kerstboom te maken. Maar toen ik de stof op mijn eettafel legde om te gaan knippen, zag ik dat de lap groot genoeg was om over de tafel te passen. Ik wijzigde mijn plan: ik ging een kersttafelkleed maken!

Ik had mijn borduurmachine een tijdje geleden al naar de huiskamer verhuisd, omdat ik vond dat ik er te weinig mee deed. Het is me na dit project helemaal duidelijk: daar heb ik helemaal goed aan gedaan, zo ga ik er veel sneller mee aan de slag! De machine staat in een computerkast, dus zo gauw ik klaar ben, kan ik de deurtjes sluiten en staat hij niemand in de weg.

Eerst zoomde ik de lap om met zilver metallic garen en een siersteek. Daarna borduurde ik de hoeken met een mooi sneeuwvlokpatroon in lichtgrijs en zilver.

Toen was het tijd om de bovenkant van het kleed te versieren. Ik besloot het simpel te houden en alleen in het midden een groot sneeuwvlokpatroon te borduren, de stof op zichzelf is mooi genoeg en ik vond dat het anders al snel te veel zou worden. Het was een hoop passen en meten maar het is me gelukt, en ik heb er weer veel van geleerd.

In totaal zitten hier een kleine 130.000 steken in. Het kleed is geborduurd met Brildor en Madeira rayon en metallic garen. De patronen zijn van Anita Goodesign.

Dit is het eerste grote project dat ik met de borduurmachine maakte, en ik heb helemaal de smaak te pakken, ik heb de patronen voor het volgende al klaar staan!

Breien? Breien!

Een tijdje gelezen las ik op een ander blog over de kwartaalselectie van Wol met Verve en toen ik de bijbehorende foto zag, was ik verkocht, ik wilde dat ook wel eens proberen. Een paar dagen later viel er dit bij mij in de bus:

Zulke mooie kleurtjes, en zo'n zacht garen, echt mooi! De haaknaald bestelde ik trouwens apart mee, die hoort niet bij de kwartaalselectie. Het bijbehorende patroontje voor een korte sjaal was een breipatroon, en breien, daar ben ik niet zo heel handig in. Ik laat altijd wel een steek vallen als ik net lekker op weg ben, en dan wordt het een knoeiboel. Dus besloot ik er een haakpatroontje bij te zoeken, en begon te haken:

Na een stukje vond ik toch dat het mooie garen zo helemaal niet tot zijn recht kwam, en haalde de hele boel weer uit, om toch maar eens een poging met dat breipatroon te wagen. En dat valt niet tegen,met wat hulp van uitleg op internet kwam ik aardig op stoom en inmiddels ben ik al bijna aan het derde en laatste deel van het patroon toe! Het kleurenverloop komt hierin echt heel mooi uit en ik ben blij dat ik het toch aangedurfd heb, ik vind het zelfs leuk om te doen! 

Oeps!

Meer dan een hele maand liet ik hier niks van me horen... ik geef de schuld aan Twitter en Facebook, het is zó makkelijk met mijn telefoon om daar even te melden waar ik me mee bezig houd, en om hier te bloggen moet ik toch altijd mijn pc aanzetten, wat ik na mijn werk niet zo snel meer doe. Toch vind ik het jammer, dus probeer ik ook hier de draad maar weer eens op te pakken.

Waar ik me dan in die maand mee bezig hield? Als ik zo de foto's op mijn telefoon bekijk, voornamelijk met koken en bakken en af en toe een beetje handwerken. Nu het 's avonds weer vroeg donker is vind ik het dan wel weer erg fijn om iets leuks te maken 's avonds. Ik hou van de herfst, maar niet van de regen als ik met de fiets ga werken... Maar als je tijdens het wandelen in het zonnetje zoiets moois tegenkomt, ben je al die regen alweer snel vergeten!

Van de week had ik nog een hele fijne koffiedate met Francine, daar kun je hier meer over lezen, zo wordt ook meteen duidelijk waarom ik Twitter zo leuk vind!

Visite

Afgelopen week hadden wij weer twee jarigen in ons gezin, en dus kwam gisteren de verjaardagsvisite. Ik versierde een taart, deze keer met alleen de leeftijd van oudste dochter erop. De man werd 39, voor wie het weten wil ;-)

Als avondeten maakte ik twee grote pannen soep: tomaten en uien. Voor erbij bakte ik broodjes met als basis pizzadeeg (kun je zelf maken of kant-en-klaar kopen): rol het pizzadeeg uit tot een rechthoekige lap en beleg deze met ingrediënten naar keuze. Ik nam voor 1 lap gebakken uien en kaas, en voor de andere lap een restant spaghettisaus en kaas. Rol de lap op en snijd hem in plakken van ca. 2 cm breed, die je op een bakplaat legt. Laat nog een half uurtje rijzen en bak ze dan in ca. 30 minuten af in een oven van ca. 200 graden. Er was niet veel van over dus het zal wel gesmaakt hebben!

Zondag bakdag

Vanochtend lag er op de fruitschaal een tros overrijpe bananen, we zijn hier allemaal nogal lui als het op het eten van fruit aankomt. We vinden het wel lekker, maar denken er niet altijd aan. Door de week nemen de kinderen en ik het wel mee naar school en werk, maar een banaan is dan niet altijd de eerste keus. Die bananen moesten dus nu op. Anouk stuurde me haar recept voor een bananenbrood, en dat leek me een prima idee, maar ik hou niet zo van kokos en pecannoten had ik niet in huis.

Nu had mijn nichtje laatst uit New York het Magnolia Bakery cookbook voor me meegenomen, en daarin vond ik een recept voor een bananenbrood met chocola en pinda's. Dat heb ik dus gemaakt, en het is prima uit de vorm gekomen, het ruikt heerlijk. Straks maar eens proeven of het ook zo lekker smaakt. Wat we wèl al geproefd hebben, zijn de heerlijke bosbessenmuffins uit hetzelfde boek. Dit wordt absoluut een blijvertje, heel makkelijk recept en superlekkere, niet te zoete, luchtige muffins! Ik haalde er alleen 17 uit een recept voor 12, maar da's geen straf natuurlijk! Ik ga een deel invriezen, lekker om in de lunchtrommeltjes te stoppen van de week!

Ossobucco uit de slowcooker

Sinds ik een slowcooker heb, ben ik altijd op zoek naar recepten die ik erin kan klaarmaken, ik vind het echt een ideaal ding! Vooral handig op dagen dat je van hot naar her rent en toch makkelijk iets lekkers op tafel wil zetten. Laatst waren we op een feest en daar aten we ossobucco, en dat wilde ik ook wel eens zelf proberen te maken.

Het was absoluut een succes, het was zelfs zó snel op dat we er geen betere foto van konden maken dan deze, dus ik wil het recept graag met jullie delen (heb je geen slowcooker, dan kan dit natuurlijk ook in een stoofpan op het fornuis). Oorspronkelijk wordt het recept gemaakt met kalfsschenkel, maar ik gebruikte runderschenkel.

2 grote runderschenkels (was hier totaal een kilo) bestrooien met zout en peper en even rondom aanbraden in wat boter, in de slowcooker leggen. 1 ui snipperen en 2 wortels in kleine stukjes snijden, en dit aanbakken in het braadvet van het vlees. 2 eetlepels bloem erbij, nog even bakken, en dan 250 ml rode wijn en 250 ml bouillon (ik nam groentebouillon) toevoegen, even laten koken en alle aanbaksels goed losroeren, dit over het vlees schenken. 1 blik tomatenblokjes erbij gieten, 1 flinke teen knoflook kneuzen en erbij leggen, evenals een laurierblaadje en twee takjes tijm. Dit zo'n 8 à 9 uur op low laten sudderen*, af en toe het vlees draaien zodat de saus mooi rondom gaat zitten, en even proeven of er soms wat meer zout/peper bij moet. Uiteindelijk zal het vlees in kleinere stukken uit elkaar vallen, dan is het mooi gaar. Voor het serveren even de kruiden, knoflook en botten eruit vissen, en dan smullen maar!

*wanneer je dit op het fornuis maakt, lijkt me zo'n 3 uur stooftijd nodig.

Memobord

Een aantal jaren geleden kochten wij voor Isabelle een halfhoogslaper, waar we toen heel blij mee waren, omdat ze maar een klein slaapkamertje had. Maar inmiddels is Veerle naar de zolder verhuisd, waardoor beide dames nu een mooi ruime slaapkamer hebben. En in die ruime slaapkamer kwam dat grote bed veel minder goed tot zijn recht, vonden we. Maar ja, om nu een perfect goed bed zomaar weg te doen, dat was ook weer zoiets... Tot mijn collega zei dat ze op zoek was naar een dergelijk bed voor haar zoontje. De koop was snel beklonken, de verhuizing ook. En dus trokken wij in de zomervakantie naar het bekende Zweedse woonwarenhuis voor een mooie nieuwe bedbank. Omdat we toch bezig waren, deelde we maar gelijk de kamer helemaal opnieuw in, en we zijn erg blij met het resultaat tot nu toe!

In zo'n mooie kamer hoort natuurlijk ook iets leuks aan de muur, en toen ik me vorige week iets beter voelde na de griep, vond ik al surfend over het net een leuk idee.

Een tripje naar zolder leverde een leuk stofje, lintjes en knopen op, in de schuur vond ik een tacker. Een canvasdoek erbij, en dit is het resultaat, een leuk memobord om boven haar bureautje te hangen! Veerle heeft er ondertussen ook al één besteld, en ach, ik weet nu toch hoe het moet...

Trouwens nog lastig om een beetje leuk te fotograferen, zo'n bord.